8.0. Rize Öğretmenevi Kahvaltı

Islak uyanmak güne, ama ferah. Bütün gece yağan sağanak yağmur ritim, şimşekler renk kattı geceme. Az uyuyup dinlenmek ne güzel şey! Ne güzel şey ruhun ve bedenin dinginliği... Özgürlük gibi güzel.
Ya da, huzur özgürlük, özgürlük huzur demek.

Ben huzurumu bulunca özgürüm, ruhum dingin olunca...

8.1. Ayder Yaylası

Yağmur yeşile hiç bu kadar yakışmamaıştı!
Ne güzel sohbet ettik otobüste... Lazrock'an, kentlilik kültüründe etnik kültürü yaşatmaya...

Şimdi böyle sohbet doluyken yollar, okul koridorlarında uzak, sağır, dilsiz oluyoruz ya, yazık oluyoruz. Yazık ediyoruz.

Otobüsten inen mavi poşet sürüsü:)
Pıtır pıtır yağmır, pıtır pıtır adımlarım.

Huzuruma değdi sesi, ben dün akşam yolda O'na da ağladım...Ne çok şey kattı! Karadeniz'de bile var esamesi.Keyfim keyfin olsun!

İki patronumun birinden insan'ı, birinden yaşam'ı öğrendim. Sahip çıkabilene selam olsun!

Gülen gözler ne güzel, ne güzel her gözde keyfi görmek...Herkes hakeder, gülümseyen bir yüze bakamyı. Bu yüzdendir uyur uyanık gülümsemem.

Barışın sesi bağırmıyor bu coğrafyada, savaşa teslim olmadığından belki...Yeşil ve sarının inadına zıtlığı yada aşkı belki. Cesaret mi, esaret mi yoksa? Ama biraz uzak, insandan, histen ve düşünceden...Düşe yakın belki ama bana değil.

8.2. Rize Devlet Hastanesi

Bir adet yayla gazimiz var. Neyseki önemli bişeyi yokmuş.

Hastane önü muhabbeti, mandalinli gazoz.

8.4. Özçay Çay Fabrikası

Gülme krizi..:)Çayın kaçıncı safhasındayız?
En iyisi 2 numara çaymış, alttan ikinci tepsi.

Fıkralar ikiye ayrılır, kimsenin gülmediği ve herkesin güldüğü. Peki insanlarıda ikiye ayırsak türevlenir mi, her fıkraya gülen ve hiçbir fıkraya gülmeyen...?

Üstelik organik çayda var!